กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 7 เหยียนลี่กลับจ้องมองหญิงสาวคนหนึ่ง
“คุณเป็นผู้หญิงที่ดี” เขาว่า
สือเป่าเจินดีใจจนแทบคลั่ง
เธอรู้อยู่แล้ว ด้วยหน้าตาแบบเธอ ต้องคว้าโจวจี้หลี่มาได้แน่
ชาติที่แล้วเธอผ่านผู้ชายมาหลายคน ย่อมรู้เจตนาของโจวจี้หลี่ เธอค่อย ๆ หลับตาลง รอการกระทำขั้นต่อไปของเขา
แต่ผ่านไปนานแล้ว ริมฝีปากก็ยังไม่สัมผัสถึงความอบอุ่นใด ๆ
เธอลืมตาขึ้น เห็นโจวจี้หลี่ยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนและสุภาพ
“เรื่องลักลอบสัมพันธ์โดยไร้แม่สื่อผมทำไม่ลง วันหลังผมจะพาแม่สื่อไปสู่ขอที่บ้าน คุณรอผมนะ”
เขาโซซัดโซเซลุกขึ้นยืน “มืดแล้ว ผมส่งคุณกลับ”
ได้ยินเขาพูดแบบนี้ หัวใจของสือเป่าเจินก็เต้นรัวเหมือนฟ้าผ่า