กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 ร่างแยกร่างที่สอง เฒ่ามารเว่ย!
“นี่มันอะไรกัน?”
ตาเฒ่าเว่ยไม่รู้สึกผิดปกติใดๆ ในร่างกาย ทว่าสัญชาตญาณกลับร้องเตือนว่าท่าไม่ดีเสียแล้ว
หรือว่าแผนกลืนกินของเขาจะพังทลายเสียแล้ว ทั้งที่เพิ่งเริ่มวางแผน?
นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเลยสักนิด!
“เมล็ดพันธุ์มรรค!”
“นับจากนี้ไป เจ้าคือร่างแยกของข้า”
“เจ้าเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและยังคงสติสัมปชัญญะของตนไว้ครบถ้วน แต่อย่าหาว่าข้าไม่เตือนล่วงหน้า หากเจ้าคิดคดทรยศแม้เพียงเสี้ยวเดียว หยวนเสินของเจ้าจะมอดไหม้เป็นเถ้าธุลีในทันที”
“อีกอย่าง เรื่องราวใดๆ ที่เกี่ยวกับข้า ห้ามแพร่งพรายให้ผู้ใดล่วงรู้เป็นอันขาด อย่าว่าแต่ลงมือทำจริงเลย แค่เจ้ามีความคิดเช่นนั้นผุดขึ้นมา ก็ต้องตายสถานเดียว!”
“หากไม่เชื่อ ก็ลองดูได้”