กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 กาลเวลาผ่านไวดุจม้าขาวโจนทะยาน สิบปีผันผ่านในพริบตา
“นายท่าน มีคนมาขอเข้าพบอยู่หน้าจวน”
“คนบ้าทั่วป๋าฉุนคนนั้นมาแล้ว”
เมื่อฉินอู๋เหวยเดินออกจากห้องฝึกตน หนานกงเหมี่ยวก็เดินเข้ามาเอ่ยรายงาน
“เขาไม่ใช่คนบ้าเสียหน่อย”
“ต่อให้เป็นคนบ้า ก็เป็นคนบ้าที่มีความฝัน”
ฉินอู๋เหวยส่ายหน้าพลางหัวเราะเบาๆ ก่อนส่งสัญญาณให้หนานกงเหมี่ยวไปพาตัวอีกฝ่ายเข้ามา
เขาคาดเดาไว้แต่แรกแล้วว่าทั่วป๋าฉุนจะต้องมาหาถึงที่ เพราะเพิ่งโดนยันต์คำสาปวิญญาณเล่นงานไปเมื่อคืน ย่อมต้องสงสัยจวนเจ้าเมืองอยู่บ้างเป็นธรรมดา
หากเดาไม่ผิด การมาเยือนของทั่วป๋าฉุนในครั้งนี้ก็เพื่อมาหยั่งเชิงโดยเฉพาะ
และเป้าหมายหลักที่อีกฝ่ายสงสัยมากที่สุดก็คือเจ้าเมืองอย่างเขานี่เอง