กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 53 อัจฉริยะกับคนบ้ามักห่างกันเพียงเส้นบางๆ
ช่างเถอะ
ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นแตกหักกัน
หวังรุ่ยกับเหล่าหัวหน้าตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรพูดไม่ออกไปชั่วขณะ รู้สึกอัดอั้นใจอยู่ไม่น้อย
ทว่าหลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว พวกเขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะแย่งตัวคนมาดื้อๆ เสีย
ประการแรก ที่นี่มีคนอยู่มากมาย ไม่แน่ว่าตระกูลของตนจะแย่งตัวคนมาได้ อีกประการ พวกเขากับเจ้าเมืองเพิ่งมีความเข้าใจตรงกันโดยปริยาย จึงไม่จำเป็นต้องสร้างเรื่องจนผิดใจกัน
แน่นอนว่าหากเด็กชายคนนั้นมีรากวิญญาณสวรรค์ละก็ พวกเขาย่อมไม่สนอะไรทั้งนั้น และต้องลงมาแย่งชิงด้วยตัวเองอย่างแน่นอน