เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 แม้แต่อัจฉริยะก็มีเรื่องกลุ้มใจ
“ร่างแยก ช่วงนี้การบำเพ็ญเพียรเป็นอย่างไรบ้าง?”
ฉินอู๋เหวยที่เพิ่งโกยกำไรมาได้ก้อนโตกำลังอารมณ์ดีอย่างยิ่ง เขานอนหนุนตักขาวนวลของหนานกงเหมี่ยว พลางหยิบองุ่นแช่เย็นที่นางปอกเปลือกไว้ให้เข้าปากเป็นระยะ ระหว่างที่เพลิดเพลินอยู่นั้นก็ยังไม่ลืมกระตุ้นเมล็ดพันธุ์มรรคเพื่อส่งจิตเทวะออกไปสายหนึ่ง
ว่าไปแล้ว เขาก็ไม่ได้ติดต่อกับร่างแยกมาพักใหญ่แล้วเหมือนกัน
ในฐานะร่างหลัก ย่อมต้องคอยไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบอยู่บ้าง เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นร่างแยกอัจฉริยะร่างแรกของเขา
ร่างแยกตรากตรำฝึกฝน ก็เท่ากับตัวเขาตรากตรำฝึกฝนด้วย
เมื่อคิดในแง่นี้ ฉินอู๋เหวยก็ยิ่งสมควรใส่ใจเสียหน่อย
“ระดับหลอมปราณชั้นแปด!”
ฉินอู๋ซวงที่อยู่ปลายทางส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ดูยังไม่ค่อยพอใจนัก
“เร็วขนาดนี้เชียว?!”