กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 เรื่องผิดวิสัยย่อมมีเงื่อนงำ
“น้องชายฉินอยู่ไหน?!”
“น้องชายฉินไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร ลงบัญชีข้าไว้ก่อน!”
จ้าวซือชงเสพสุขสำราญทั้งกินดื่มเที่ยวเล่นครบวงจร แล้วยังขึ้นไปต่อที่ชั้นสี่ ก่อนจะพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็ก้าวเท้ายาวๆ ออกจากประตูไปทันที
เห็นดังนั้น เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆ ต่างก็หัวเราะเจ้าเล่ห์ ทำตามอย่างกันเป็นแถว แล้วพากันแยกย้ายออกไปจนหมด
ต้องยอมรับเลยว่าหอเซียวเหยาแห่งนี้สนุกจริง เที่ยวได้สะใจมาก
ว่ากันอย่างเป็นธรรม ต่อให้เที่ยวครบทุกอย่างแล้วต้องควักหินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งก้อนมาจ่าย ก็ยังไม่นับว่าแพงเลย
เพราะในเมืองศิลาที่กันดารจนนกยังไม่คิดจะบินผ่านแห่งนี้ นี่นับเป็นความสำราญชั้นเลิศอย่างไม่ต้องสงสัย