กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 กดดันร่างแยกเสียหน่อย
เมามายในหอนางโลม อิงแอบแนบชิดสาวงาม
ขับขานร่ายรำอ่อนช้อย งดงามล่มเมืองล่มแคว้น
สุรารสเลิศและเครื่องประทินโฉม หน้าต่างสะท้อนเงาจันทร์เพ็ญ
พบหน้าเปรมปรีดิ์จนสุดเหวี่ยง สายคาดอาภรณ์ค่อยๆ หลวมลง
.........
สถานที่อย่างหอนางโลม มีทั้งบัณฑิตนักกวี นักสู้ผู้มุทะลุ ไปจนถึงชาวบ้านร้านตลาดทั่วไป
บ้างก็ดูสุภาพมีรสนิยม บ้างก็หยาบคาย และบ้างก็เสแสร้งวางท่า
ทว่าพูดกันตามตรง ทั้งหมดทั้งมวลก็หนีไม่พ้นเรื่องใต้สะดือเท่านั้นเอง
นอกจากนี้ยังมีสัจธรรมที่ไม่เคยเปลี่ยนไปตลอดกาลอีกข้อหนึ่ง นั่นก็คือคนมีเงินถึงจะเป็นใหญ่