กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 145 ไก่ตัวนั้นไม่ใช่ผมที่เป็นคนฆ่า
ฉู่เจ๋อชะงักไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น
เสียงนั้นกล่าวต่อ “คุณฉู่ พูดตามตรงคุณก็เป็นเพียงคนนอก คุณบอกจะปลดก็ปลด แล้วคนที่กินข้าวหม้อเดียวกับเราจะเต็มใจได้อย่างไร?”
แล้วคนแก่คนเฒ่าในครอบครัวพวกเขาจะเอาอะไรกินเอาอะไรใช้? อย่าได้พูดจาส่งเดชเพียงเพราะปากขยับไปมา นี่คือกลุ่มบริษัทซู ไม่ใช่ตระกูลฉู่ของคุณ!”
คนข้าง ๆ มองไปยังชายวัยกลางคนที่พูดด้วยความประหลาดใจ
“ผู้จัดการหลัว คำพูดนี้เกินไปหน่อยไหม?” ใครบางคนกล่าวด้วยความไม่พอใจ
ผู้จัดการหลัวกล่าวอย่างเย็นชา “เกินไป? ฉันว่าไม่เกินไปหรอก เขาเป็นแค่เด็กเมื่อวานซืน จบมาได้แค่สองปีก็คิดว่าตัวเองเก่งกาจแล้วหรือ?”