Chapter 0142

ตอนที่ 142 อดีตของซูรั่วเสียน

“เป็นไปได้อย่างไร?” เซียวหานคำรามก้องในใจ

“รั่วเสียน ผมผิดไปแล้ว ผมผิดไปแล้ว เห็นแก่ที่ผมเคยช่วยชีวิตคุณไว้ ปล่อยผมไปเถอะ!” เซียวหานอ้อนวอน

ทว่าเวลานี้ซูรั่วเสียนกลับไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น

เพียงได้ยินเสียงกร๊อบ ซูรั่วเสียนก็หักนิ้วของเซียวหานอย่างเด็ดขาดและรวดเร็ว

เซียวหานเจ็บปวดจนใบหน้าบิดเบี้ยว

แต่ซูรั่วเสียนไม่ได้ปล่อยเขาไปเพียงแค่นั้น

เซียวหานเห็นดังนั้นจึงควักมีดสั้นออกจากกระเป๋าแล้วแทงไปทางซูรั่วเสียน

เวลานี้ซูรั่วเสียนเตะออกไปหนึ่งเท้า เข้าที่เป้าของเซียวหานเต็มแรง

เสียงร้องอันน่าเวทนาที่เปลี่ยนโทนไปของเซียวหานดังขึ้นอีกครั้ง