Chapter 0102

ตอนที่ 102 ข้อเสนอของซูซิน

เถ้าแก่เนี่ยกล่าวต่อในตอนนั้นว่า “เถ้าแก่หยาง เราไปกันเถอะ การเสียเวลากับคนไร้ประโยชน์พวกนี้มันไม่คุ้มค่าเลย”

“อีกอย่างนาทีหนึ่งของเรามีค่าหลายแสนเชียวนะ เขาจะจ่ายไหวหรือ?”

ฉู่เจ๋อรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

เขานึกไม่ออกจริง ๆ ว่าเคยเจอเถ้าแก่เนี่ยคนนี้ที่ไหน

แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับแสดงความเป็นศัตรูกับเขาอย่างชัดเจน นี่มันเพราะอะไรกัน?

เขาครุ่นคิดถึงคนที่เขาเคยล่วงเกินมา

เซียวหานนับเป็นคนหนึ่ง แต่ไม่ใช่ว่าเขาดูถูกเซียวหานนะ แม้เซียวหานจะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง แต่ในสายตาของเถ้าแก่พวกนี้ก็ไม่ได้มีความหมายอะไรขนาดนั้น

คนพวกนี้คงไม่ถึงขั้นมาหาเรื่องเขาเพียงเพราะเซียวหานหรอก