เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 8 เข้าประตูยังไม่ได้เลย
ฉู่เจ๋อกล่าว “มันไม่ควรเป็นแบบนั้นหรือไง? ในเมื่อรู้ดีว่าเส้นทางนั้นมันเดินลำบาก ทำไมยังต้องทำให้ต่างฝ่ายต่างลำบากใจอีก?”
ผมไม่เป็นไรหรอก เพราะผมเป็นผู้ชาย แต่ว่าหว่านซูละ? เธอไม่ควรเอาช่วงเวลาวัยรุ่นที่งดงามและความรู้สึกที่จริงใจที่สุดมาเสียเปล่ากับคนอย่างผมที่ยากจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอไปตลอดรอดฝั่ง”
ซูเจี๋ยถอนหายใจออกมาอย่างนึกเสียดาย “ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องมาทนทุกข์ในภายหลัง!”
หลังจากล้างหน้าล้างตา ฉู่เจ๋อก็นอนลงบนเตียง ดวงตาทอดมองเพดานอย่างเงียบเชียบ
เขาครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ แววตาเผยให้เห็นถึงความเหนื่อยล้า
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากซูรั่วเสียน
เธอสั่งให้เขาเตรียมตัวให้พร้อม และไปถึงวิลล่าของเธอให้ได้ก่อนเก้าโมงเช้า