กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 211 กลับบ้านเฝ้ารอปีใหม่
เจียงหานเจาเหลือบมองอย่างเฉยชา พลางโยกอุ้มเด็กน้อยในอ้อมแขนเบา ๆ แล้วปฏิเสธอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อยว่า
“ไม่ต้อง ข้าไม่ว่าง”
คุณชายสามเจียงรีบแทรกเข้ามาช่วยเกลี้ยกล่อมทันควันว่า
“เทศกาลใหญ่โตเช่นนี้ อีกทั้งไม่ต้องเข้าประชุมขุนนาง ไม่มีราชการต้องวุ่นวาย อย่างไรเสียหลานสะใภ้กับเด็กก็เพิ่งเคยมาเมืองหลวงเป็นครั้งแรก หากไม่ก้าวเข้าประตูบ้านเลย ย่อมพูดกับผู้อื่นได้ยากยิ่ง”
“อีกอย่าง เด็กคนนี้อย่างน้อยก็ต้องเข้าศาลบรรพชนไปกราบไหว้ท่านย่าของตน จุดธูปสักหนึ่งก้านธูปมิใช่หรือ เจ้าว่าอย่างไรเล่า”
บนพื้นล้วนเต็มไปด้วยหิมะสะสม ลมหนาวหวีดหวิว ลมเย็นเยียบพัดบาดจนแก้มเจ็บแสบแดงก่ำ
ซ่งเตาเตากระชับเสื้อคลุมบนร่างให้แน่นขึ้น แล้วแอบสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อคลุมกันหนาวของเขา
เจียงหานเจาแววตาไหววูบ พลันหมดความอดทนลงในพริบตา คิดจะรีบจบศึกโดยไวว่า