กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 173 ไม่ใช่ลูกแท้ๆ
รถม้าแล่นมาถึงเรือนเล็ก เมื่อรถจอดสนิท เจียงหานเจาจึงอุ้มคนลงจากรถม้าอย่างสุขุม
ซ่งเตาเตาดิ้นรนจะเดินเอง ทว่าเขาไม่ยอม
เมื่อครู่บนรถ เขาตรวจดูหัวเข่าที่กระแทกของนางแล้ว แม้ผิวจะไม่ถลอก ทว่ากลับแดงเป็นปื้นใหญ่ก้อนหนึ่ง
คาดว่าวันพรุ่งนี้คงจะฟกช้ำเขียวคล้ำ
เพิ่งจะหมุนตัวเตรียมเข้าเรือนเล็ก เจียงซาก็ขี่ม้าไล่กวดตามมา
เห็นเพียงเขาใช้มือเดียวหิ้วหญิงชราเฒ่าเสื้อผ้าขาดวิ่นคนหนึ่งก้าวลงจากหลังม้า แล้วตามมาถามเจียงหานเจาว่า
“คุณชาย ก้อนหินบนถนนเป็นนางจงใจนำมาวางขอรับ ไม่รู้ว่านางไปสืบรู้การเดินทางของฮูหยินน้อยมาจากผู้ใด”
“จงใจซ่อนตัวอยู่ใต้พุ่มหนามตรงลาดเขาข้างทาง ย่อกายลงจึงไม่ถูกพบเห็นได้ง่าย”
“ผู้ใต้บังคับบัญชานำตัวนางมาแล้ว ท่านเห็นว่าควรจัดการเช่นไรขอรับ”