เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 171 รถม้าเสียการควบคุม
ยามที่เจียงหานเจาเดินทางกลับมา หมู่บ้านก็ถูกหิมะขาวโพลนปกคลุมอีกครา
เมื่อได้ยินเสียงกีบม้า ฮุ่ยเหนียงจึงมองไปยังทางเข้า ในยามนี้นางกำลังอุ้มเสี่ยวเปาผู้อยู่ไม่สุขที่รบเร้าจะออกมาเล่นหิมะให้ได้
ครั้นชะเง้อแลมอง ก็พบด้วยความยินดีว่าคนที่จากไปร่วมเดือนกว่าได้กลับมาแล้ว
“คุณชายน้อย ดูเร็วเข้าสิว่าผู้ใดกลับมา”
เสี่ยวเปาที่ใจจดจ่ออยู่กับการเล่นหิมะไม่แม้แต่จะเงยหน้า มุ่งมั่นกอบหิมะบนปลายกิ่งไม้น้อย
ในทางกลับกัน พออิงเปาได้ยินว่ามีคนกลับมา เขาก็ยิ้มยิงฟันซี่เล็ก ๆ เต้นแร้งเต้นกาด้วยความตื่นเต้น
ร่างเล็ก ๆ โถมเข้าหาประตูรั้วลานบ้านไม่หยุด
เหยาเหนียงอุ้มเขาแทบไม่อยู่ ได้แต่ปลอบโยนพลางอุ้มเขาเดินไปยังประตูรั้วลานบ้าน
“มิใช่ท่านแม่หรอกนะเจ้าคะ อิงเปาอย่าเพิ่งร้อนใจ ประเดี๋ยวจะอุ้มท่านไปเดี๋ยวนี้”