กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 166 เข้าขั้นวิกฤต
“ผู้ใดบอกว่าบุตรแฝดจำต้องหน้าตาเหมือนกันพิมพ์เดียวเสมอไปเล่า สหายพี่น้องหญิงที่เป็นบุตรแฝดในใต้หล้าที่หน้าตาไม่เหมือนกันก็มีอยู่ถมไป”
“อันใด ซื่อจื่อกำลังกังขาข้า หรือว่ากังขาฮูหยินของข้ากันแน่”
“คนหนึ่งเหมือนข้า อีกคนเหมือนมารดาแท้ ๆ ของเขา ไม่ได้หรือไร”
เจียงหานเจาส่งสายตาคมกริบเย็นเยียบปลาบไปหนึ่งที เซียวซื่อจื่อหดตัวด้วยความหวาดหวั่นไปวูบหนึ่ง ลูบสันจมูก ยอมสงบเสงี่ยมลงโดยสิ้นเชิง
เพียงแต่ตัวสงบลง ทว่าปากยังคงเถียงข้าง ๆ คู ๆ อย่างไม่ยอมจำนนไปหนึ่งประโยค
“ข้าก็แค่ประหลาดใจนี่นา มีข้อสงสัยแล้วเอ่ยปากถามมันก็เป็นวิสัยธรรมดาของคนเรามิใช่หรือ”
“เอาละ ๆ รู้แล้วว่าเจ้าเก่งกาจ สหายเลื่อมใสยิ่งนัก”
เจียงหานเจาถลึงตาขาวใส่เขา กล่าวอย่างมีน้ำโหว่า “หากมีความสามารถ เจ้าก็รีบไปคลอดมาเองสักคนเถิด อย่าได้มาเหน็บแนมกระทบกระเทียบตรงหน้าข้า”