กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 152 เปียกหมดแล้ว
ดินฟ้าอากาศยามสารทฤดูต้นยังคงเป็นช่วงที่ร้อนอบอ้าวยิ่ง ซ่งเตาเตาสวมเสื้อชั้นในผ้าไหมเนื้อบางเบาถูกเขากอดไว้แน่น คิ้วงามขมวดมุ่นเล็กน้อย เอ่ยถามด้วยความสงสัย
“เหตุใดเจ้าจึงมาที่นี่เล่า”
เมื่อได้ยินคำถามนี้เข้า เจียงหานเจาพลันขมวดคิ้ว เงยหน้าขึ้นมองนางด้วยความตัดพ้อ
“ข้าไม่มาที่นี่ แล้วควรจะไปที่ใดเล่า เจ้าจะไม่เอาข้าอีกแล้วหรือ”
“เอ่อ……” ซ่งเตาเตาพูดไม่ออก
“ก่อนหน้านี้เจ้ามิได้นอนห้องเดียวกับเจียงหู่มาตลอดหรอกหรือ ข้านึกว่า……”
“เจ้าพ้นช่วงอยู่ไฟแล้วนะซ่งฮูหยิน”
น้ำเสียงของใครบางคนแฝงความน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้าง บ่นอุบอิบเสียงเบา
“เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าพวกเราเป็นสามีภรรยากัน ข้าคือสามีของเจ้านะ”