กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 149 พวกเดียวกัน
ฮ่องเต้เสด็จสวรรคต ทั่วพระราชวังไว้ทุกข์
สุดสายตามีเพียงสีขาวอันบาดตา
นางกำนัล ขันที ตลอดจนขุนนางทั่วราชสำนักล้วนสวมชุดไว้ทุกข์ ทอดมือคุกเข่าอยู่ภายในโถงใหญ่ เสียงร่ำไห้สะอื้นแผ่วต่ำ
ท่ามกลางเสียงร่ำไห้หนักหน่วงโศกศัลย์ที่ฟ้าดินร่วมอาลัยนี้ โถงข้างตำหนักบูรพากลับแว่วเสียงหยอกล้อเล่นสนุกที่ไม่เข้ากันอย่างยิ่งระลอกหนึ่ง
“ย่าห์! ย่าห์! ย่าห์! เร็วเข้า เร็วขึ้นให้ข้าอีก”
องค์รัชทายาทเซียวเหวินโย่วสวมชุดไว้ทุกข์ชั้นสูงสุดอันสง่างาม ศีรษะสวมหมวกไว้ทุกข์สีขาว เดิมทีควรร่ำไห้อาลัยร่วมกับขุนนางทั้งราชสำนักในโถงใหญ่ ปฏิบัติตนเฝ้าเบื้องหน้าโลงศพอย่างเคร่งครัดเพื่อแสดงความกตัญญู
มิคาดว่าเขาคุกเข่ายังไม่ทันถึงครึ่งวัน ก็เป็นลมล้มพับอยู่ในโถง ถูกคนหามกลับมายังโถงข้าง
ทุกคนต่างคิดว่าองค์รัชทายาทโศกเศร้าเกินระงับ เจ็บปวดรวดร้าวถึงขั้วหัวใจจึงได้หมดสติไป