ตอนที่ 138 ความแตกต่าง

ตอนที่ 138 ความแตกต่าง

เสียงประทัดดังกึกก้องเกินไป กลืนความรู้สึกรักใคร่ท่วมท้นในอกของเขาให้จมหายไปในเสียงอึกทึก

เมื่อเห็นนางมีสีหน้างุนงง เจียงหานเจาจึงถอนหายใจอย่างจนใจ แฝงความเสียดายไว้เล็กน้อย

ช่างเถอะ ไม่ได้ยินก็ไม่ได้ยินไป เทียบกับการเอ่ยปากบอก การลงมือกระทำก็หาใช่วิธีการที่แย่ไม่

ครั้นประทัดจุดจนหมด เศษซากก็ร่วงเกลื่อนเต็มลานเรือน กลิ่นดินประสิวฉุนจมูกสำลักจนทุกคนต่างพากันวิ่งหนีกลับเข้าห้อง

หลังจากเผากระดาษเงินกระดาษทองเสร็จ เสิ่นต้าชวนจึงทำของกำนัลใหญ่สามครั้งต่อป้ายบรรพชนทั้งสี่ก้อนบนแท่นบูชาเป็นครั้งสุดท้าย แล้วพึมพำกับตำแหน่งว่างบนโต๊ะแผ่วเบาว่า

“พ่อ ปีนี้เชิญท่านกับอาเจินมาก้งเฟิ่งอยู่ที่บ้านของหลานสาวท่าน ประจวบเหมาะได้ร่วมฉลองปีใหม่อย่างครึกครื้นกับลูกสาวและลูกเขยของท่านพอดี”

“รออีกสองสามปี ให้ลูกชายหาเงินซื้อเรือนเล็กของตัวเองได้สักหลัง จะมารับท่านกับอาเจินไปอยู่ด้วยกัน”