กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 133 พิโรธเกรี้ยวกราด
ชายชราผู้มีหนวดเคราและเส้นผมขาวไปกึ่งหนึ่งสาดประกายตาวาวโรจน์คมกริบกดดันผู้คน ตวาดด่าเสียงกร้าวว่า
“ดังนั้นอย่าว่าแต่พาคนกลับมาไม่ได้เลย เจ้ายังถือวิสาสะตัดสินใจเอง ไม่ยอมกำจัดสตรีผู้นั้นทิ้งไปอีก”
“เจียงหานเซิ่ง เจ้าปีกกล้าขาแข็งแล้วจริง ๆ แม้แต่วาจาของข้าเจ้าก็ยังกล้าขัดคำสั่ง”
“ขอท่านปู่โปรดประทานอภัยด้วยขอรับ!”
เจียงหานเซิ่งมิกล้าหลบ รับถ้วยชาที่ปาลงมาเข้าอย่างจังจนตัวตรงแหน่ว ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังตุบเพื่อขอรับโทษ
เจียงฉิงมองดูธารโลหิตที่ไหลรินลงมาจากหน้าผากของลูกชายด้วยความปวดใจยิ่งนัก รีบช่วยเอ่ยปากขอความเมตตาว่า
“ท่านพ่อ เซิ่งเอ๋อร์เป็นคนรอบคอบที่สุด ย่อมไม่มีทางขัดความประสงค์ของท่านอย่างส่งเดชเป็นแน่ เรื่องนี้ย่อมต้องมีสาเหตุขอรับ”
“เช่นนั้นเจ้าก็ลองว่ามาสิ มีเหตุผลกลใดถึงทำให้เจ้าถอนกำลังคนกลับมา”
“แล้วพระราชลัญจกรเล่า”