ตอนที่ 130 มีเจตนาแอบแฝง

ตอนที่ 130 มีเจตนาแอบแฝง

การล้มครานี้ของฮุ่ยเหนียง นับว่ายังโชคดีที่มิได้กระทบกระเทือนถึงกระดูกสันหลัง เพียงแค่ฟกช้ำเป็นรอยเขียวคล้ำไปแถบหนึ่งเท่านั้น

แม่นางชิงนำน้ำมันยามาทาถูให้นางเล็กน้อย ทั้งมิได้เทียบยาให้ เพียงบอกให้นางทาน้ำมันยาที่ตนให้ไปนี้บ่อย ๆ สักสองสามครั้งก็พอ

หลังจัดการเสร็จสรรพ เหยียนชิงก็ตั้งใจจะกลับไปยังเรือนน้อยป่าไผ่เพื่อหั่นสมุนไพร แต่มู่หลีกลับรบเร้าจะอยู่เผามันเทศกับโจวซงที่เรือนของซ่งเตาเตาต่อ

แม่นางชิงจนใจ ได้แต่ปล่อยเลยตามเลยตามใจนาง

“เช่นนั้นพอยามเที่ยงวันถึงเวลาสำรับ เจ้าก็จงจำไว้ว่าต้องกลับมา อย่าเอาแต่เที่ยวขอกินข้าวบ้านพี่เตาเตาของเจ้าอยู่เรื่อย”

“จะเป็นไรไปเล่า”

ซ่งเตาเตาเอ่ยตอบ “นางมีปากกระจิริดเพียงเท่านี้ จะกินได้สักเท่าใดกันเชียว ข้าจะใจแคบจนขาดแคลนของกินให้มู่หลีน้อยสักคำเทียวรึ ใช่หรือไม่เล่า”

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ใช่แล้ว ข้ามิได้กินข้าวบ้านพี่เตาเตามาเกือบสองเดือนแล้วนะเจ้าคะ”

เหยียนชิงเขกศีรษะนางไปทีหนึ่ง พลอยเอ่ยอย่างระอา “เจ้าคิดจะอยู่ขอกินข้าวที่นี่จริง ๆ หรือไร”