เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 126 เอาความตายเข้าขู่
“จะทำอย่างไรได้เล่า หากคนทั่วไปตกลงไปแล้วหมดสติไม่รู้เรื่องรู้ราวขึ้นมาจริง ๆ เรือนน้อยป่าไผ่ของข้าก็อยู่ไม่ไกล แบกขึ้นมารักษาถึงจะเป็นเรื่องที่ควรทำ ไม่ใช่ไปยืนชี้หน้าด่าว่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องอยู่ตรงนั้น”
“มีคนดูอยู่ตั้งมากมาย นางซ่งวั่งเยวี่ยกลิ้งตกลงไปเอง ทั้งยังเกือบจะชนคุณเขยเจียงเข้าให้แล้ว”
“พวกเจ้าครอบครัวใหญ่ทั้งบ้าน ไยจึงเริ่มกลับดำเป็นขาว ไม่แยกแยะผิดชอบชั่วดีกันอีกแล้วเล่า”
แม่นางชิงยืนอยู่บนแท่นสูงในลานบ้านตนเอง เปิดโปงจิตใจอันมืดมนของครอบครัวนี้อย่างไร้ความปรานี
ยายซ่งโกรธจนอ้าปากจะด่าทออย่างหยาบคายใส่นาง แต่จนใจที่ในหมู่บ้านสามแห่งซึ่งอยู่ติดกันแถบนี้ มีเพียงนางผู้นี้คนเดียวที่มีวิชาแพทย์ดีที่สุด
ภายภาคหน้ายังต้องหวังพึ่งให้นางรักษาอาการเจ็บป่วยเล็กน้อย อีกทั้งยังมีบทเรียนจากคราวก่อน นางจึงไม่กล้าแตกหักจนเสียหน้า
ยายซ่งเบะปาก เถียงข้าง ๆ คู ๆ ว่า