ตอนที่ 124 กลิ่นเงินทอง

ตอนที่ 124 กลิ่นเงินทอง

ซ่งเตาเตาไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?

แต่เมื่อฟังน้ำเสียงอันโศกเศร้าของเขา นางก็เดาสุ่มว่าคงไปกระทบถูกเรื่องเจ็บปวดที่ทำให้เขาเศร้าโศกเสียใจอย่างยิ่งเข้ากระมัง

หลังจากใคร่ครวญดูแล้ว นางจึงยกมือขึ้นลูบบนกระหม่อมของเขา ก้มหน้าลงเอ่ยปลอบประโลมเขาว่า:

“ข้ารู้สึกว่า การกระทำสิ่งใด ๆ ล้วนไม่มีถูกหรือผิดอย่างเด็ดขาดหรอก”

“บางคนเพื่อคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ของบ้านเมือง ไม่เสียดายแม้ต้องสู้ตายในสนามรบ ทว่าบางคน เพียงแค่ปกป้องตนเองรวมทั้งภรรยาและบุตรตลอดจนคนเฒ่าคนแก่ ก็ทุ่มเทจนสุดความสามารถแล้ว”

“คนเราแต่เดิมมิใช่ผู้รอบรู้ที่ทำได้ทุกสิ่งเสียหน่อย มีความสามารถเท่าใด ก็ทำเรื่องราวเพียงเท่านั้น”

“แต่ไม่ว่าจะเลือกอย่างไร ขอเพียงเจ้ารู้สึกว่านั่นเป็นสิ่งที่จำต้องทำ คุ้มค่า และไม่ละอายแก่ใจตนเองก็พอแล้ว”