กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 รู้เหตุผล
ท่านอาจารย์เหยียนยังมิทันได้นั่งลง ถูกนางเอ่ยถามเช่นนี้เข้า ก็เกือบจะล้มคะมำลงไปบนพื้น
สองมือรีบเกาะขอบโต๊ะไว้แน่น ถึงได้ฝืนพยุงกายมิให้ตนเองล้มพับลงไปได้
เหยียนเจวี๋ยกระแอมไอแก้เก้อสองครา ยืดแผ่นหลังตรงจัดเสื้อผ้าอาภรณ์ พัดในมือพลันโบกสะบัดก่อเกิดลมหนาวระลอกหนึ่งอย่างรวดเร็ว
พัดเอาความทรงจำเลวร้ายที่เคยถูกเจียงเอ้อร์ผู้เอาแต่นั่งเงียบขรึมอยู่บนรถเข็นหลอกตุ๋นจนกวาดเงินเก็บสะสมแรมปีของเขาไปจนเกลี้ยงให้มลายหายไป
ท่านอาจารย์เหยียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ถึงห้าครา จึงพอจะฝืนทำใจให้สงบเยือกเย็นเผชิญหน้ากับคู่สามีภรรยาตัวน้อยที่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยคู่นี้ได้
เขาปวดใจจนต้องยิ้มเจื่อนพลางเอ่ยขึ้นว่า
“ฮูหยินน้อยช่างหยอกเย้าเก่งจริง ๆ ข้าเหยียนเจวี๋ยเพียงมาร่วมกินข้าว รำลึกความหลังกับคุณชายสอง และพูดคุยเรื่องสัพเพเหระเท่านั้นขอรับ”
“อ้อ ยินดีต้อนรับ”
ซ่งเตาเตาเห็นสีหน้าเขาดูไม่เป็นธรรมชาติ จึงหันไปกระซิบกระซาบข้างหูบุรุษข้างกาย