กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 หาเรื่องลำบากใส่ตัว
เจียงหานเจารีบหยิบตะเกียบขึ้นมา คีบกับข้าวพูนชามให้นางอย่างเอาอกเอาใจ แล้วแถมรอยยิ้มไร้พิษภัยให้อีกหนึ่งที
ซ่งเตาเตาถลึงตาใส่อย่างรังเกียจไปสองครา แล้วยอมนั่งลงแต่โดยดี
คุณชายรองเจียงสบตากับท่านยายของตนอย่างรู้กัน ก่อนจะเอ่ยปลอบเสียงนุ่ม:
“ข้าเจาะจงเลือกมันเทศเผาที่สุกนุ่มทั่วทั้งหัวมาให้ ซูเอ๋อร์รีบกินเถิด”
“หมูนึ่งชิ้นนี้ส่วนมันเยิ้มข้าบิดออกแล้ว เนื้อไม่ติดมันให้เจ้า ส่วนข้ากินชิ้นนี้”
พูดจบก็ยัดมันหมูที่บิดออกมาเข้าปาก แล้วฉีกยิ้มให้นางอย่างหน้าไม่อาย
นึกไม่ถึงว่าเคี้ยวไปได้เพียงสองคำ เขาก็แทบจะขย้อนออกมา
เลี่ยนเหลือเกิน น้ำมันท่วมปาก ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวทันตา
คนทั้งโต๊ะต่างพากันจับจ้อง เจียงหานเจาจะกลืนก็กลืนไม่ลง จะคายก็คายไม่ได้ เนื้อชิ้นนั้นอมอยู่ในปากจนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก