ตอนที่ 102 ความตั้งใจดีอันลึกซึ้ง

ตอนที่ 102 ความตั้งใจดีอันลึกซึ้ง

“เอ๊ะ? เจียงเอ้อร์หลาง? ไฉนจึงไปแล้วเล่า? เจ้ารอข้าก่อนสิ”

“เขาโมโหแล้วหรือ?” ซ่งเตาเตามองไปยังน้าชายของตนแล้วเอ่ยถาม

ยามที่เขาเพิ่งจะเดินผ่านข้างกายนางไปเมื่อครู่ สีหน้าบึ้งตึงดูแย่ยิ่งกว่าหลุมส้วมเสียอีก ซ่งเตาเตาไม่เข้าใจเลย

เสิ่นต้าชวนปรายตามองนางอย่างจนใจ พลางสั่งสอนด้วยความอดทนว่า

“คุณเขยเฝ้ารอด้วยใจจดจ่อให้เจ้าเอาปิ่นเล่มนี้ปักลงบนกวานของเขา ผลคือเจ้ากลับทำได้ดีนัก เอามามอบให้ข้า เขาจะไม่โมโหได้อย่างไร?”

ซ่งเตาเตาขมวดคิ้ว ส่งเสียงซี๊ด รีบอธิบายว่า “แต่ตอนที่ข้าเลือก ข้าคิดจะมอบให้ท่านเป็นของขวัญวันเกิดนี่นา ไม่ได้คิดเลยว่า...”

“ไม่ได้คิดจะมอบให้เขาสินะ”

“เจ้าดูเจ้าสิ เขามอบของให้เจ้าตั้งเท่าไรแล้ว ทั้งของกิน ของสวมใส่ ของใช้ ล้วนคัดสรรสิ่งดี ๆ ให้เจ้าทั้งสิ้น ทว่าเจ้ากลับไม่เคยคิดจะมอบให้เขาสักครั้งเดียว”

“อย่าว่าแต่เขาโมโหเลย หากเป็นน้า ใจคงเย็นเฉียบไปครึ่งดวงแล้ว”