เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 88 เห็นแสงสว่างอีกครั้ง
เวลาผ่านไปชั่วพริบตากว่าครึ่งเดือน ในที่สุดดวงตาของป้าไช่ก็สามารถถอดผ้าก๊อซออกได้เสียที มือของเจียงหานเจาเองก็ฟื้นฟูจนคล่องแคล่วว่องไวเป็นอย่างยิ่งแล้วเช่นกัน
ซ่งเตาเตากับฮุ่ยเหนียงล้อมวงอยู่ด้านข้างด้วยความประหม่า รอคอยให้ท่านหญิงผู้เฒ่าลืมตาอย่างเงียบสงบ
หลังจากแม่นางชิงถอดผ้าก๊อซออกแล้ว ก็กำชับป้าไช่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน:
“ท่านค่อย ๆ ลืมตา อย่าได้ร้อนใจไป ให้ดวงตาปรับตัวสักหน่อยเจ้าค่ะ”
“หากลืมตาขึ้นมาแล้วรู้สึกแสบตา ก็ให้รีบหลับตาลงพักผ่อนสักครู่ แล้วค่อย ๆ ลองดูอีกครั้งเจ้าค่ะ”
ป้าไช่ค่อย ๆ ลืมดวงตาที่ฝุ่นจับหนามานานหลายปีขึ้น ในชั่วพริบตาที่แสงสว่างส่องเข้าสู่ดวงตา นางก็รีบหลับตาลงอีกครั้งตามสัญชาตญาณ
ครู่หนึ่งต่อมา จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอีกครา
คราวนี้ ดวงตาปรับตัวได้แล้ว นางมิได้หลับตาลงอีก
ข้าวของเครื่องใช้และเงาร่างคนภายในห้องแปรเปลี่ยนจากเลือนรางจนค่อย ๆ กระจ่างชัดแก่สายตา ใบหน้าของป้าไช่พลันปรากฏรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นมาเนิ่นนานในทันใด