กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 47 ยังต้องพิจารณา
“ดูท่านพูดเข้าสิเจ้าคะ จะให้ท่านไปอยู่ห้องเล็กไร้หน้าต่างคับแคบเพียงนั้นได้อย่างไร หน้าต่างก็ไม่มีสักบาน แค่จะพลิกตัวยังลำบากยากเย็น”
ฮุ่ยเหนียงรีบช่วยเกลี้ยกล่อม:
“อีกทั้งห้องเล็กนั่นข้าเพียงเก็บกวาดลวก ๆ ด้านในยังสุมของระเกะระกะไว้ไม่น้อย ย่อมมิอาจอยู่อาศัยได้จริง ๆ เจ้าค่ะ”
“ส่วนเรื่องรักษาดวงตาของท่าน ท่านก็มิต้องกังวลว่าจะไปรบกวนเทพธิดาหมอเทวดา เป็นแม่นางชิงที่เอ่ยปากสั่งให้พวกเราไปรับท่านมาด้วยตนเองเจ้าค่ะ”
“ยามเที่ยงข้านำของกำนัลขึ้นไปมอบให้ ได้บอกกล่าวกับฮูหยินหมอเทวดาไว้เรียบร้อยแล้ว”
“นางยินดีจะตรวจรักษาให้ท่าน ท่านอย่าได้คิดมากไปเลยเจ้าค่ะ”
“คงต้องลำบากให้ท่านเบียดเสียดกับข้าสักหน่อย เมื่อดวงตาของท่านเริ่มรักษา ย่อมต้องมีคนคอยปรนนิบัติรับใช้เป็นแน่”
“ท่านพักอยู่กับข้า ย่อมสะดวกต่อการดูแล ท่านอย่าได้บ่ายเบี่ยงอีกเลยเจ้าค่ะ”
“จริงด้วยสิเจ้าคะท่านยาย ฮุ่ยเหนียงพูดมีเหตุผลนะ”