ตอนที่ 35 ลงมือรักษา

ตอนที่ 35 ลงมือรักษา

ใบหน้าของซ่งเตาเตาซีดขาวไร้สีเลือด ในชั่วพริบตาที่ล้มตัวลงนอน รู้สึกราวกับเพดานห้องทั้งหลังกำลังหมุนคว้าง

นางรีบยกมือปิดตาแล้วหลับตาลงเพื่อพักผ่อนสงบจิตใจ

เหยียนหลัวพันแผลให้นางจนเสร็จ ก่อนจะตวาดใส่นางด้วยความโมโหโทโสว่า

“ตอนนี้รู้แล้วรึว่าทรมาน ก่อนหน้านี้มัวไปทำอะไรอยู่”

“ทำตัวเหมือนแม่ม่ายกลับชาติมาเกิด แปดร้อยปีไม่เคยพบเจอบุรุษรึอย่างไร”

“เขามีดีอันใด นอกจากใบหน้าหนังหน้าหนึ่งแผ่นแล้ว มีสิ่งใดคู่ควรให้เจ้าลุ่มหลงถึงเพียงนี้”

“ถึงได้ปักใจรักลึกซึ้ง ดื้อดึงไม่ลืมหูลืมตาเพื่อเขาถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

“คอยดูเถิด รอให้เขาหายดี ข้าจะดูสิว่าเขาจะจริงใจต่อเจ้าได้สักกี่มากน้อย”

“รู้อย่างนี้ข้าไม่ลงมาเสียดีกว่า จะเป็นจะตายก็หากงการอันใดของข้าไม่”