กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 29 หัวใจเริ่มหวั่นไหว
เมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับคู่นั้นของนาง เจียงหานเจาพลันชะงักงันไปเล็กน้อย
“เจ้า... ไฉนจึงหวังให้ข้ารักษาหายถึงเพียงนี้”
“พูดจาไร้สาระ ข้าบอกแล้วว่าจะพยายามช่วยเจ้าอย่างสุดกำลัง ไม่ได้โกหกเจ้าเล่นเสียหน่อย”
“อีกอย่าง ตอนนี้เจ้าเป็นสามีของข้าแล้ว ข้าย่อมต้องหวังให้เจ้าหายดีอยู่แล้ว”
ริมฝีปากของเจียงหานเจาสั่นระริก ในดวงตาคมลึกอันเงียบสงัด คล้ายมีหยดน้ำร่วงหล่นลงมา ทำให้ผืนน้ำอันสงบนิ่งกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่น
ซ่งเตาเตามิได้สังเกตเห็นสายตาคมกริบที่เขาจับจ้องมายังนางอย่างลุ่มลึกเลยแม้แต่น้อย
นางเอ่ยด้วยความดีใจเพียงลำพังว่า
“ยังนึกว่าต้องเปลืองแรงตั้งมากมายถึงจะตามหาหมอเทวดาพบ นึกไม่ถึงว่าหมอเทวดาจะอยู่แค่หน้าประตูบ้านนี่เอง”
“สวรรค์มีตาจริง ๆ ดวงของเจ้าเนี่ยไม่มีผู้ใดเทียบได้แล้ว โชคหล่นทับแท้ ๆ”