ตอนที่ 13 มีคนหนึ่งทำได้

ตอนที่ 13 มีคนหนึ่งทำได้

หมอหลิวเห็นรอยแผลขนาดเล็กใหญ่และใหม่เก่าไม่เท่ากันกระจายอยู่ทั่วร่างของเขา ในใจก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

พอหันไปมองมือเท้าที่ถูกตัดเส้นเอ็นของเขา สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมขึ้นมาในชั่วพริบตา

เขาวางขากางเกงของเจียงหานเจาลง หยิบหมอนรองข้อมือออกมา แล้วจับชีพจร

ครั้นเวลาผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็ถอนหายใจคำหนึ่ง ลุกขึ้นแล้วเอ่ยตอบเสิ่นต้าชวนกับซ่งเตาเตาที่อยู่ด้านข้าง:

“บาดแผลภายนอกนี้ข้ารักษาได้ บาดแผลภายในก็เทียบยาฟื้นฟูร่างกายได้ ทว่ามือและเท้านี้……”

“ต้องขออภัยที่ข้าผู้เฒ่าวิชาแพทย์ไม่ช่ำชอง จนปัญญาจริง ๆ”

“ผู้เฒ่าหลิว ไม่มีหนทางอื่นใดเลยจริง ๆ หรือ”

เสิ่นต้าชวนไม่ยอมตัดใจ นี่เพิ่งจะแต่งงานกันแท้ ๆ หากรักษาไม่หาย เช่นนั้นมิใช่ว่า……

หมอหลิวส่ายหน้า “ด้วยวิชาแพทย์ของข้าในเวลานี้ รักษาไม่ไหวจริง ๆ”