กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403 ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ
ช่วงนี้เฉินซิ่งหรูมีเรื่องกลัดกลุ้มมากเกินไป ถูกตบหน้ามาหลายครั้ง นึกไม่ถึงว่าแอบกลับบ้านเดิมมาแล้ว ยังต้องถูกพี่ชายตบอีก ความโกรธและความคับข้องใจพลุ่งพล่านขึ้นมา นางจึงตะโกนแทบคลุ้มคลั่งว่า “ตัวเจ้าไร้ความสามารถเอง ยังจะมาโทษข้าอีกหรือ? หากเจ้ารักและคิดเผื่อข้าจริง ก็ควรไปจวนโหวเดี๋ยวนี้ เพื่อแย่งชิงฐานะให้ข้า หลี่เหลียงเซิ่งนับเป็นตัวอะไร? ข้าไม่ให้ความสำคัญกับเขาเลย เขากลับกล้ารังเกียจข้าหรือ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าเมื่อคืนหลี่ฉีหรงไปถึงห้องข้า เยาะเย้ยถากถางข้าอยู่พักใหญ่ เจ้าดูแลสตรีของตนเองยังไม่ดี ปล่อยให้นางเห่าใส่ข้าในห้องราวกับสุนัขบ้า หากเจ้าจะช่วยข้าจริง ก็รีบเขียนหนังสือหย่าให้นางเสีย หย่านางไป!”