กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400 เงินตำลึงสำคัญยิ่ง
ซูอี้กลอกตามองนาง แต่แววตากลับเปี่ยมด้วยความเอ็นดู “พูดเหลวไหลทั้งนั้น แล้วเจ้าคิดอย่างไรกันแน่?”
จิ่นหนิงปรับสีหน้าให้จริงจัง “ไม่ต้องวิ่งเต้นเพื่อข้า เรื่องนี้สำเร็จก็ดี ไม่สำเร็จก็ช่างเถิด”
“ไม่สำเร็จก็ช่างอย่างนั้นหรือ? เจ้ายอมแพ้ง่ายดายเช่นนี้เลยหรือ ฮูหยินจิ้งกั๋วโหวเอ่ยปากแล้ว ข้าเชื่อว่าพี่ชายของเจ้าก็คงไม่ปรารถนาตำแหน่งกั๋วกงสืบตระกูลเช่นกัน ผลงานของบิดาเจ้า เจ้าจะยอมให้ตกไปอยู่ในมือของคนไร้ความสามารถเหล่านั้นหรือ? ปล่อยให้ลูกหลานของพวกเขากินบุญเก่าของบิดาเจ้าเช่นนั้นหรือ?”
จิ่นหนิงกล่าว “เรื่องเหล่านี้ฝืนกันไม่ได้ ข้าเชื่อว่าฮ่องเต้ทรงมีพระดำริไว้แต่แรกแล้ว”
“มั่นใจเต็มอกแล้วหรือ?” เมื่อเห็นนางแน่วแน่ ซูอี้ก็พอจะเข้าใจ