กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 วาจาของไทเฮาถง
เฉินจิ่นเซี่ยนเขินอาย “อย่าพูดอีกเลย เรื่องนี้ยังไม่มีวี่แววแน่ชัด หากพูดออกไปคงมีแต่คนหัวเราะเยาะ”
จิ่นหนิงกล่าวว่า “พรุ่งนี้เช้าข้าจะเข้าวังไปถวายบังคมขอบพระทัย หากได้พบองค์หญิง ข้าจะเล่าเรื่องนี้ให้นางฟังก่อน”
เฉินจิ่นเซี่ยนทั้งยินดีและกังวลอยู่ในใจ
มิใช่ว่านางดูแคลนตนเอง แต่มีบิดามารดาเช่นนี้ มีพี่น้องเช่นนี้ ในเมืองหลวงผู้มีชื่อเสียงสักหน่อย ใครบ้างจะเห็นนางอยู่ในสายตา?
ทว่าในใจนางยังคงมีความคาดหวังอยู่บ้าง
เช้าวันรุ่งขึ้น จิ่นหนิงก็ลุกขึ้นแต่เช้า
“นอนต่ออีกสักพักเถิด วันนี้ไทเฮาจะเรียกพระสนมเข้าเฝ้า เจ้านอนพักให้เต็มที่แล้วค่อยเข้าวังก็ยังไม่สาย” มามาเฉียนกล่าว