กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 ไม่กราบไหว้อ๋องกบฏ
เขาเพิ่งวิ่งเข้าไปในลาน ก็ได้ยินเสียงร่ำไห้ของท่านอาชูซาน
เขารีบพุ่งเข้าไปข้างใน สิ่งแรกที่เห็นคือผ้าแพรขาวแขวนอยู่บนขื่อ ภาพนั้นชวนให้ใจหายยิ่งนัก
เขาค่อย ๆ เบนสายตาไป เห็นบิดานอนอยู่บนเตียง ท่านอาชูซานคุกเข่าร่ำไห้อยู่บนพื้น ส่วนใต้เท้าหลี่ก็มีสีหน้าโศกเศร้าอยู่ข้าง ๆ
“ท่านพ่อ ท่านพ่อ!” เขาพุ่งเข้าไป ไม่กล้าเชื่อว่าบิดาที่สิ้นลมหายใจแล้ว วันนี้ยามเช้าเขายังมาถวายคำนับ บิดายังสบายดีอยู่เลย
“เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้? เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้?” เฉินเหลียงฮุยคุกเข่าลง ร้องไห้ถาม
ใต้เท้าหลี่ดึงเขาขึ้นมา เอ่ยเสียงขรึมว่า “คุณชายฮุย เปลี่ยนเสื้อผ้าเสีย แล้วตามข้าเข้าวัง”
“ใต้เท้าหลี่ ท่านพ่อข้าเป็นอะไรไป?” เฉินเหลียงฮุยถามด้วยความโศกเศร้าที่มิอาจปิดบัง