กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 361 หญิงวิปลาส
กลิ่นไม้กฤษณาแผ่กำจายไปทั่วห้อง หอมชื่นชวนให้จิตใจผ่อนคลาย
จิ้งถิงชื่นชอบกลิ่นไม้กฤษณามาแต่ไหนแต่ไร ไม้กฤษณาช่วยให้จิตใจสงบและนิ่งเย็น
“แม่ทัพใหญ่เชิญนั่ง!” เฉินซิ่งหรูนั่งอยู่บนเก้าอี้ เงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่งด้วยแววตาครึ่งขุ่นเคืองครึ่งเย็นชาในแดนทะเลทราย
“ไม่ต้องแล้ว ได้ยินว่าเจ้าต้องการพบข้า มีอะไรก็รีบพูดมาเถิด” จิ้งถิงกล่าวอย่างเรียบเฉย ดั่งผู้เดินผ่านอุโมงค์ลับ
“ฆ่าคนก็แค่ตัดหัว แม่ทัพใหญ่ไม่คิดหรือว่าท่านโหดร้ายเกินไป?” เฉินซิ่งหรูกล่าวเสียงเย็น
“พูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?” จิ้งถิงถาม
นางลุกขึ้น เดินไปหาเขาอย่างช้า ๆ ชายกระโปรงปัดผ่านพื้นสะอาด ราวกับปลาทองตัวหนึ่งแหวกว่ายเข้ามาอย่างแช่มช้า