กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 ข้าช่วยเจ้าเอง
นายท่านผู้เฒ่าได้ฟังคำพูดนี้ก็โกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ สั่งไล่คนออกไปทันที “ใครอยู่ข้างนอก ส่งนายหญิงรองกลับไป”
ฮูหยินชุ่ยลุกขึ้นตบมือเฉินซิ่งหรูเบา ๆ แล้วเอ่ยเกลี้ยกล่อมอย่างอ่อนโยน “กลับไปก่อนเถิด การปรนนิบัตินายหญิงใหญ่เป็นหน้าที่ของเจ้า อย่าพูดมาก”
“ปล่อยมือ! เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาจับข้า เจ้าเป็นตัวกาลกิณี ดวงกินสามี!” เฉินซิ่งหรูมีอคติต่อฮูหยินชุ่ย ตั้งแต่ตอนที่ฮูหยินชุ่ยเกลี้ยกล่อมนาง นางก็รู้สึกว่าฮูหยินชุ่ยเข้าข้างเฉินจิ่นหนิงแล้ว บัดนี้กำลังโกรธจัด ไม่มีที่ระบาย จึงด่าทอต่อหน้านายท่านผู้เฒ่าโดยตรง
สีหน้าฮูหยินชุ่ยพลันแข็งค้าง มือค่อย ๆ ลดลง
นายท่านผู้เฒ่าก็ตะลึงงัน ความโกรธเกรี้ยวพลันปะทุขึ้นอย่างรวดเร็ว