กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 ข้าไม่รู้อะไรทั้งสิ้น
ตั้งแต่ต้นจนจบ จิ้งถิงสงบนิ่งมาโดยตลอด เขาไม่เชื่อว่าจิ่นหนิงจะวางยาพิษทำร้ายผู้คน ทั้งยังเชื่อว่าจิ่นหนิงแก้สถานการณ์นี้ได้ หากทำไม่ได้ เขาก็ไม่มีวันปล่อยให้ผู้ใดใส่ร้ายนางเป็นอันขาด
หากผู้ใดคิดรังแกนาง ก็ต้องข้ามด่านเขาไปให้ได้ก่อน
ทว่าเขาก็เริ่มหงุดหงิดอยู่บ้าง หากเรื่องนี้ยืดเยื้อต่อไป ก็จะทำให้เขากลับห้องไปจัดการธุระสำคัญล่าช้า
ชุยซื่อพาจิ่นหนิงกับเฉินซิ่งหรูเข้าไปในห้องด้านใน
ชุยซื่อนั่งลงอย่างช้า ๆ แล้วมองจิ่นหนิง “ฮูหยินน้อย ข้าดูแล้ว เรื่องนี้เจ้ารับเสียเถิด ไม่มีทางปฏิเสธได้หรอก”
จิ่นหนิงมีสีหน้าไม่พอใจ “ท่านย่าหมายความว่าอย่างไร ไม่มีทางปฏิเสธอะไร ข้าไม่ได้ทำ ย่อมไม่มีวันยอมรับ”