เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 เจ้าจะตายก็เชิญ
เขอหลิงเดินมาเปิดประตู เฉินจิ่นเห็นสตรีสวมเสื้อบุนวมสีเขียวยืนอยู่ในลาน แสงโคมส่องให้เห็นเงาร่างชัดเจน เป็นลวี่หลัว สาวใช้ข้างกายเฉินซิ่งหรูจริง ๆ
เขอหลิงเข้ามาในห้องแล้วปิดประตู “ท่านหญิงอย่าได้สนใจ นอนเถิด”
“มีเรื่องอะไรหรือ?” เฉินจิ่นถาม
“ไม่มีเรื่อง ต่อให้มีเรื่องก็ไม่เกี่ยวกับท่านหญิง” แววขุ่นเคืองยังฉายอยู่ในดวงตาเขอหลิง
เฉินจิ่นขมวดคิ้ว “พูดมาเถิด เฉินซิ่งหรูเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?”
เขอหลิงตอบ “ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไร พวกเราก็ไม่ต้องเข้าไปยุ่ง”
“เขอหลิง!” เฉินจิ่นมองนาง “เฉินซิ่งหรูเป็นอนุภรรยาของจิ้งถิง อย่างน้อยก็มีฐานะนี้อยู่ นับว่าเป็นคนในเรือนของเรา หากนางเกิดเรื่อง ข้าผู้เป็นฮูหยินย่อมต้องดูแล เว้นแต่เจ้าหวังให้นายท่านผู้เฒ่าจับผิดข้าในวันพรุ่ง”