กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 ไปพบฉา ตวนหมิง
ฉา ตวนหมิงจ้องเขา พลางกล่าวด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันที่ไม่ถึงดวงตา “แม่ทัพใหญ่กำลังรับแขกอยู่ ข้าไม่สะดวกเข้าไปรบกวน” ด้านหลังเป็นอุโมงค์ลับ
“ไม่เป็นไรพอดีแขกเหล่านี้ พระสนมหมิงก็รู้จักเช่นกัน”
ฉา ตวนหมิงกำหมัดแน่นจนปลายนิ้วซีดขาว คนข้างในนั้นนางย่อมรู้จัก
นางค่อย ๆ หมุนกาย “ข้ายังมีธุระ ไม่อยู่รบกวนแล้ว”
จิ้งถิงมองแผ่นหลังของนาง พลางแค่นหัวเราะเย็นชาคราหนึ่ง แล้วหันกายเดินเข้าไป
แขกที่อยู่ด้านในต่างเงียบงัน
พระสนมหมิงหรือ? พวกเขาย่อมรู้ว่าเป็นผู้ใด
ราชครูลู่เห็นจิ้งถิงเดินเข้ามาเพียงลำพัง จึงถามว่า “มิใช่บอกว่าพระสนมหมิงเสด็จมาหรือ?”