กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 เปิดกล่อง
จิ้งถิงมองนาง ร่างไม่ขยับแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่หลบด้วย
“จะก้าวไปอีกขั้นได้อย่างไร?” เขาถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง แววตาสว่างใสในเทศกาลเช็งเม้ง คล้ายไม่ได้หวั่นไหวแม้แต่น้อย
ฉา ตวนหมิงกุมมือเขา เลื่อนไปยังหน้าอกของตน จิ้งถิงชักมือกลับ พลางยิ้มเย็น “กลนี้ใช้กับข้าไม่ได้ผล”
ฉา ตวนหมิงยิ้มยั่วยวน “นี่ไม่ใช่กลอะไร แม่ทัพใหญ่สง่างามดุจต้นหยก ทรงอำนาจไม่ธรรมดา ไม่มีสตรีคนใดไม่หวั่นไหว ข้าเพียงเลื่อมใสท่านเท่านั้น”
“พระสนมหมิงตรัสเช่นนี้ เหมาะสมหรือ?” จิ้งถิงเน้นเสียงหนักตรงคำว่า ‘พระสนมหมิง’ ทั้งสี่คำ