กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 แม่ไก่ที่ออกไข่ไม่ได้
หลี่เหลียงเซิ่งนั่งอยู่บนรถม้าระหว่างทางกลับ จ้องหลี่ฉีหรงด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้าบอกว่าจะพาข้ามาหาเฉินจิ่นหนิงเพื่อคิดบัญชี แต่กลับพูดเรื่องไร้สาระพวกนั้นต่อหน้านาง ตกลงเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เขาแทบโมโหจนอกแตกตาย หากเฉินจิ่นหนิงได้ยินถ้อยคำเหล่านั้น ไม่รู้จะลำพองใจเพียงใด ป่านนี้คงกำลังเยาะเย้ยเรื่องที่เขาถอนหมั้นกับนางในตอนนั้นเป็นแน่
หลี่ฉีหรงเหลิ่งกล่าวเสียงเย็น “หากข้าไม่พาเจ้ามาพูดต่อหน้านาง เจ้าจะตัดใจได้หรือ?” แล้วพาไปทางอุโมงค์ลับ
“ตัดใจอะไร? ข้าไม่ได้ชอบนางแม้แต่น้อย คนที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือนาง ข้าแทบอยากสับนางเป็นหมื่นชิ้น!” หลี่เหลียงเซิ่งกล่าวอย่างเดือดดาล ก่อนหันไปดูอุโมงค์ลับ