กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 เจ้าอย่าให้เขาไปตาย
ฉาจ้วนหมิงยิ้ม ทว่ารอยยิ้มนั้นแฝงความอำมหิตอยู่หลายส่วน
เฉินจิ่นหนิง เจ้าได้ใจเกินไปแล้ว
คนที่ได้ใจมักหยิ่งผยองได้ง่าย ข้าจะรอวันที่เจ้าหยิ่งผยอง
หรือกล่าวอีกอย่าง ตอนนี้ก็มีเรื่องหนึ่งที่พอจะสยบความโอหังของนางได้
อีกสองวันซูอี้กับเจินซื่ออันก็จะกลับถึงเมืองหลวง
ซูอี้กับเจินซื่ออันเข้าวังไปก่อน พร้อมสั่งให้ลุงชูซานบอกเฉินจิ่นหนิงว่า บัดนี้เฉินกั๋วกงพักรักษาบาดแผลอยู่ที่เรือนพักตระกูลซูชานเมือง
ตอนลุงชูซานมารายงาน เขาพูดไว้ประโยคหนึ่งว่า “หากคุณหนูสามไม่อยากไปเยี่ยม ก็ให้คนส่งของบำรุงร่างกายไปสักหน่อยก็พอ ไม่ว่าแต่ก่อนเขาจะเป็นเช่นไร อย่างไรคุณหนูก็ควรกตัญญูให้เต็มที่”