กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 ความปลอดภัยอย่างแท้จริง
เมื่อนึกถึงสิ่งที่รู้จากชาติก่อน จิ่นหนิงก็พลันเหม่อลอยสับสน ส่วนจิ้งถิงเองก็ตกอยู่ในห้วงครุ่นคิด ทั้งสองต่างเงียบงัน
จนกระทั่งเข่อหลิงกับเข่อลี่กลับมา เห็นทั้งคู่นั่งเหม่ออยู่บนเก้าอี้ จึงถามว่า “เหตุใดพวกท่านถึงไม่พูดไม่จากันเล่า?”
ยามออกจากวัง เข่อหลิงกับเข่อลี่กลับค่ายเหนือไปกับกองทัพก่อนแล้วจึงเดินทางมา
ทั้งสองได้สติ จิ่นหนิงแก้ตัวว่า “ข้ากำลังคิดถึงเรื่องที่จะกลับจวนกั๋วกงในวันพรุ่งนี้”
ขณะพูดเช่นนั้น นางก็พลันนึกถึงเขาขึ้นมา
ไม่รู้ว่าบาดแผลของเขาหายดีแล้วหรือยัง?
ที่จริงจิ่นหนิงยอมให้เขาไม่เคยมาตงเจ๋อ ไม่เคยช่วยชีวิตนางเสียยังดีกว่า
เช่นนั้นนางก็จะได้เกลียดชังเขาอย่างหมดใจ