กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253 แม่ทัพใหญ่รังเกียจข้ามากหรือ
เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว จิ่นหนิงมองตนเองในคันฉ่องทองแดง ก็รู้สึกว่าตนไม่ได้อัปลักษณ์ถึงเพียงนั้น
เพียงแต่ก่อนออกศึก ผิวพรรณยังขาวผ่อง หลังออกศึกก็ไม่เคยส่องกระจกอีกเลย นึกว่าตนยังไม่ต่างจากแต่ก่อนมากนัก พอเห็นตนเองดำคล้ำขึ้นมากะทันหันจึงรู้สึกไม่ชิน
“งามมากหรือไม่ ประหนึ่งไข่มุกดำสุขภาพดีเม็ดหนึ่ง” แม่นมกล่าวยิ้ม ๆ ครั้นเห็นนางสวมชุดแดงทั้งตัวก็เอ่ยต่อว่า “ไข่มุกแดง!”
ชิงอิ๋งฉลาดนัก รีบเสริมจากด้านข้างว่า “ไข่มุกดำแดง!”
จิ่นหนิงรู้ว่าฟังคำพูดของคนไร้การศึกษาเหล่านี้ต่อไปไม่ได้แล้ว มิฉะนั้นคงถูกหยามจนตายแน่
พอออกมาด้านนอก ก็เห็นเฉินเหลียงฮุยมาถึงแล้วเช่นกัน
นางยินดีขึ้นมาทันใด “พี่ชาย!”