กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 ขอเข้าวัง
จิ่นหนิงยิ้ม “นั่นมันเรื่องสมัยเด็กมาก ๆ แล้ว เจ้ายังจำได้อีกหรือ?”
“ความจำดีน่ะสิ!” เหลยหงจ้องจิ่นหนิงเขม็งขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ตอนนั้นข้าสาบานไว้แล้ว ไม่เจ้าก็ต้องแต่งกับข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะสับเจ้าเสีย”
จอมยุทธ์เฉินผลักศีรษะเขาทีหนึ่ง “ดื่มจนเมาแล้วหรือ?”
ดวงตาเหลยหงแดงก่ำขึ้นมาทันที เขาตะคอกใส่จอมยุทธ์เฉิน “เมาแล้วจะทำไม? เมาแล้วห้ามพูดหรือ? นางเป็นภรรยาข้าไม่ได้แล้ว หรือแม้แต่พูดสักคำก็ไม่ได้?”
“โฮ่ เจ้าหนูนี่ชักจะได้ใจแล้วใช่หรือไม่?” จอมยุทธ์เฉินเห็นเหล่าทหารรอบข้างหันมามอง จึงรีบลุกขึ้นหมายจะลากเขาไป
จิ้งถิงเข้าไปห้ามไว้ “ปล่อยให้เขาพูดเถิด หากไม่ให้พูด เขาคงอัดอั้นจนตาย”