กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 ชีวิตรอดไม่ง่าย
จอมยุทธ์เฉินกับเข่อหลิงและเข่อลี่พอได้รับอิสรภาพก็รีบวิ่งมาทันที
“ในที่สุดก็มาเสียที!” เข่อหลิงมองจิ่นหนิงพลางกล่าว
จิ่นหนิงยิ้มถาม “ตกใจหรือไม่?”
“จะตกใจได้อย่างไร? ท่านฉา ต้วนหมิงก็ไม่ได้ทำให้พวกเราลำบากเสียหน่อย” จอมยุทธ์เฉินสะบัดแขนเสื้อ จัดเสื้อผ้าที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงให้เรียบร้อย แล้วก้าวไปคารวะตามธรรมเนียมซูอี้กับเจินซื่ออัน
“แต่จู่ ๆ นางก็ปล่อยพวกเราเช่นนี้ ชวนให้แปลกใจจริง ๆ” เข่อลี่กล่าวอย่างครุ่นคิด
“ถึงนางจะปล่อยพวกเจ้า แต่ย่อมสั่งคนให้คอยจับตาความเคลื่อนไหวของพวกเราอยู่ลับ ๆ การมาครั้งนี้ของนางมีเพียงเพื่อหยั่งเชิง คงไม่ลงมือก่อน การควบคุมตัวคนของข้าไว้ไม่มีประโยชน์ต่ออ๋องตงเจ๋อ” จิ่นหนิงกล่าว