กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 213 ข้าเต็มใจเป็นอนุ
ฉางซุนเยียนเอ๋อร์ถุยน้ำลายอย่างดูแคลน “ต่อให้จิ้งกั๋วโหวมา เขาก็ไม่ได้ไปดื่มสุราที่เรือนหน้า แต่กลับไปเรือนหอเสีย ท่านโหวผู้สูงศักดิ์ถึงกับไปเรือนหอ นี่มันผิดธรรมเนียมเพียงใด?”
เฉินซิ่งหรูได้ยินว่าจิ้งกั๋วโหวไปเรือนหอ เดิมทีก็ตกใจอย่างยิ่ง ทว่าพอได้ยินคำพูดประชดประชันแฝงหนามของฉางซุนเยียนเอ๋อร์ คิ้วนางพลันขมวดมุ่น แววตาดุดัน “ท่านโหวทำสิ่งใดย่อมมีขอบเขตของตน ถึงคราวใดให้เจ้ามาวิจารณ์ชี้แนะที่นี่? เจ้าเป็นตัวอะไร? ก็แค่อนุภรรยาคนหนึ่งในจวนโหว เป็นของต่ำช้า!”