กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 207 เข้าเฝ้าจักรพรรดิ
กูกูจิ่นหรูกล่าวยิ้ม ๆ ว่า “แม่นมช่างมีน้ำใจนัก วันหน้าหากข้าว่าง จะออกจากวังไปเยี่ยมนาง”
เฉินจิ่นหนิงยินดียิ่ง “เช่นนั้นย่อมเป็นเรื่องที่ปรารถนาแทบไม่ทัน แม่นมคงดีใจแทบตาย”
ขณะที่กำลังจะชวนคุยต่อ พลันเห็นนางกำนัลตัวน้อยคนหนึ่งเดินเข้ามาจากนอกประตู แล้วเรียกท่านป้าจิ่นหรูออกไป
เฉินจิ่นหนิงหงุดหงิดใจยิ่งนัก เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าใกล้จะมีโอกาสแล้ว เฮ้อ หากรอให้ท่านอาจารย์จัดการ ก็ไม่รู้ต้องรอถึงเมื่อใด
นางหมดอารมณ์ชมดอกไม้ นั่งเหม่อลอยอยู่ในศาลากลางลาน
ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากด้านนอก
เฉินจิ่นหนิงลุกขึ้น มองลอดพุ่มดอกไม้ไป เห็นกูกูจิ่นหรูพาคนผู้หนึ่งในฉลองพระองค์มังกรสีเหลืองอร่ามเดินเข้ามา