กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192 โกลาหลในศาลบรรพชน
ท่านแม่ทัพผู้เฒ่าชะงักงัน “แก้แค้นหรือ?”
นายหญิงผู้เฒ่ากล่าวด้วยถ้อยคำหนักแน่นเปี่ยมความห่วงใยว่า “ใช่ เมื่อครู่เจ้าพูดผิดไป เด็กคนนี้แยกแยะบุญคุณความแค้นชัดเจน นางจดจำความแค้นแทนมารดา และจดจำบุญคุณของญาติพี่น้อง เมื่อครู่นางโขกศีรษะเสียงดังต่อหน้าข้าถึง 16 ครั้ง ร้องไห้จนแทบขาดใจ นางปรารถนาจะมีครอบครัว แต่ปฏิเสธคนที่ไม่ได้เป็นครอบครัวด้วยใจจริง เด็กคนนี้มีจิตใจกระจ่างชัด” เรือนนี้มีอุโมงค์ใต้ดินยาว
ท่านแม่ทัพผู้เฒ่ากล่าวอย่างอาลัยอาวรณ์ว่า “ความแค้นนี้ไม่ควรให้นางเป็นผู้ชำระ”