กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176 กลศึกของจิ่นหนิง
เฉินโส่วเฉิงพูดต่อไม่ไหว สะอื้นอยู่นานก็เปล่งคำออกมาไม่ได้สักคำ จึงได้แต่ให้เฉินเหลียงฮุยเป็นผู้เล่าแทน
“ตอนข้ามาถึง ไฟก็ลุกโหมแรงแล้ว ท่านย่าร้องไห้อย่างหนัก บอกว่าน้องชายอยู่ข้างใน ข้าจึงพาคนหลายคนบุกเข้าไป แต่ห้องนอนน่าจะเป็นจุดที่ไฟไหม้ก่อนเพื่อน เพลิงทางนั้นรุนแรงเกินไป พวกเราเข้าไปไม่ได้เลย แม้จะราดน้ำใส่ตัวหลายครั้งก็ยังเข้าไปในห้องนอนไม่ได้ ตอนแรกยังได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้ยินอีก”
ดวงตาของเฉินเหลียงฮุยแดงก่ำ เสื้อผ้าขาดวิ่น แม้เขาจะเกลียดชังน้องชายคนนี้จริง ๆ แต่เมื่ออีกฝ่ายถูกไฟคลอกตายเพราะช่วยท่านย่า เขาก็อดรู้สึกซาบซึ้งและเศร้าใจไม่ได้